Wie opgroeit in een gezin met een ouder met een alcohol- of drugprobleem, kan daar op heel verschillende manieren op reageren.
Sommigen passen zich aan en proberen te zijn zoals andere kinderen. Vaak proberen ze de problemen te verbergen voor de buitenwereld, maar voelen ze zich binnenin verdrietig. Anderen grijpen zelf naar alcohol of drugs, beginnen te spijbelen of worden opstandig.
Het is beter om er toch over te proberen praten, ook al is dat moeilijk. Iedereen heeft zo zijn eigen manier om met de problemen thuis om te gaan.
Misschien herken jij je in de volgende reacties.
Ben je de oudste thuis? Dan probeer je misschien het gezin draaiende te houden. Je voelt je verantwoordelijk en gaat de rol van je ouder overnemen, zijn of haar taken zelf doen en problemen proberen oplossen. Zelfs vanop afstand, wanneer je zelf niet meer thuis woont. Zo ziet de buitenwereld niet wat er echt aan de hand is.
Maar hierdoor verwaarloos je misschien je eigen gevoelens.
Je past je aan, zo kan je nooit voor problemen zorgen. Dan komt er ook geen spanning bij, er zijn al genoeg lastige situaties thuis.
Cijfer jezelf niet te veel weg. Jij hebt ook recht op je ontspanning en aandacht.
Je bent kwaad op alles en iedereen. Het kan je allemaal gestolen worden en je hebt niet veel zin om je best te doen op school of thuis.
Door je opstandig gedrag, ben je een bliksemafleider. De aandacht wordt op jou gericht en niet op het probleem van je ouder.
Het kan deugd doen om eens samen te lachen, dan voel je de spanning zo verdwijnen. Misschien maak jij daarom vaak grapjes of doe je onnozel.
Vaak zijn het de jongste kinderen in het gezin die al grappend proberen om de situatie te verlichten. Maar door steeds de clown of komiek te spelen, gaan je zorgen en gevoelens niet echt weg. Praten lucht veel meer op.
Wat houdt het alcohol- of drugprobleem van je moeder of vader precies in?
Ben je in de war over je gevoelens? Hoe voelen anderen zich over het probleem van hun ouder?
Besef dat jij je vader of moeder niet kan redden. Wat kan je dan wel doen?
