Door de drugproblemen van zijn vader woont Siebe bij zijn grootouders

Bij ons thuis was het vaak een chaos. Het huis lag altijd overhoop en er was bijna constant volk over de vloer. Vrienden van mijn vader kwamen vaak langs om te drinken en joints te roken. Sommigen profiteerden duidelijk van hem. Ik kon me nergens echt op mijn gemak voelen en nodigde daarom nooit vriendjes uit. Ik schaamde me voor hoe het er bij ons aan toeging.

Sinds ik in het middelbaar zit, is er veel veranderd. Toen ik 12 was, is mijn vader in een centrum opgenomen voor zijn. Sindsdien woon ik bij mijn grootouders. Na die opname heb ik zelf beslist om daar te blijven wonen. Ze zorgen goed voor me. Ik heb altijd propere kleren en mijn kamer heb ik zelf mogen inrichten. Ik zie mijn papa bijna elk weekend. Dan gaan we samen naar de voetbal.

Ik denk dat hij weet dat het beter voor me is dat ik bij mijn grootouders blijf wonen. Maar mijn vader is eigenlijk een lieve man. Het voelt alsof ik zo weinig kan doen terwijl ik hem zo graag zie. Sinds ik niet meer bij hem woon, schaam ik me minder voor hem.

‘Siebe’ is een schuilnaam en de afbeelding bij dit verhaal is fictief.

De Druglijn garandeert anonimiteit. Verhalen of uitspraken worden nooit online geplaatst zonder voorafgaandelijke toestemming van de betrokkene.