Van de andere collega’s komt er steeds meer commentaar. Omdat ik Dirk al zolang ken, neem ik het vaak voor hem op. Maar dat wordt steeds moeilijker. Soms heb ik het gevoel dat anderen denken dat ik hem bescherm. En zelf ben ik het ook beu om zijn fouten telkens op te vangen.
Met Dirk praten over zijn drankgebruik zie ik niet zitten. Het lijkt alsof ik mij dan bemoei met zijn privéleven. Bovendien drink ik zelf ook graag eens een glas.
Maar naar de directie stappen voelt dan weer als verraad. Na zijn ongeval heeft hij al verschillende kansen gekregen en ik wil hem niet nog meer problemen bezorgen. Tegelijk maak ik me zorgen. Om hem, maar ook om de veiligheid op het werk.
Wat doe ik nu best?”


