Vluchtige snuifmiddelen' is een verzamelnaam voor een heleboel verschillende producten die een euforische roes veroorzaken. Ze worden ook solventen of oplosmiddelen genoemd.

Deze middelen worden ingedeeld in drie grote groepen:

  1. de vluchtige organische oplosmiddelen (bijvoorbeeld benzine)
  2. de aërosolen, dit zijn drijfgassen in spuitbussen waarin meestal een vaste stof is opgelost (bijvoorbeeld insecticiden)
  3. de anesthetica of verdovingsmiddelen (bijvoorbeeld ether).

Meestal gaat het om producten die makkelijk en vrij in de handel verkrijgbaar zijn, zoals benzine, disolvant, ether, lijm, drijfgassen, butaangas, lachgas, antivries, enzovoort.

Poppers zijn capsules of flesjes met een snel verdampende vloeistof erin (amyl- of butylnitriet). De flesjes maken een 'poppend' geluid als ze geopend worden, vandaar de naam.

Er zijn verschillende manieren om vluchtige snuifmiddelen te gebruiken. Vrij vaste stoffen, zoals lijm, worden in de hand of op tafel leeggespoten en zo opgesnoven. Vluchtige stoffen worden op een doek of op watten gespoten of gegoten en dan onder de neus of mond gehouden. Soms wordt er een plastic zak om het hoofd gehouden, om de concentratie van de producten te verhogen. Of wordt een spray rechtstreeks in de neus of keelholte gespoten en zo geïnhaleerd. Sommige producten, zoals ether, kunnen gedronken worden. Lachgas wordt soms ingeademd uit een ballon.

Wat is lachgas?

Lachgas (N2O, stikstofmonoxyde) was vroeger vooral bekend als narcosemiddel bij operaties. Het gas wordt ook in de voedingsindustrie gebruikt. Lachgas is een van vele vluchtige snuifmiddelen.

Meer over vluchtige snuifmiddelen