Valkuilen: wat doe je beter niet?
Geef jezelf niet de schuld
Had ik dit kunnen voorkomen? Heb ik mijn kind slecht opgevoed? Wat heb ik verkeerd gedaan? Dat zijn vragen die vele ouders van gebruikers zich stellen. Ze denken dat ze gefaald hebben in de opvoeding van hun kind. Ze voelen zich schuldig en verantwoordelijk voor de problemen van hun kind. De onzekerheid knaagt.
Jij bent niet schuldig aan het druggebruik van je kind
Een kind opvoeden is geen sinecure. Misschien verloopt het contact met je kind stroef. Misschien is de band niet zo hecht als je wel zo willen. Misschien heb je het moeilijk en sta je er als ouder alleen voor. Dat kan allemaal. Maar dat betekent niet dat jij schuldig bent aan het druggebruik van je kind:
- De meeste ouders proberen met de beste bedoelingen goed te doen voor hun kinderen. Je doet toch ook gewoon wat je denkt dat goed is?
- Als kinderen voor het eerst gebruiken, is dat meestal om positieve redenen: voor de kick, omdat ze het als gezellig en plezant ervaren.
Probeer niet om de brokken van je kind te lijmen
Jij kan het drugprobleem van je kind niet oplossen. Meer nog, je hoeft ook niet de gevolgen van zijn of haar gebruik op te lossen. Schulden betalen, smoezen verzinnen, rommel opruimen,… Je bedoelt het goed en je wil helpen, maar het is niet de bedoeling dat jij de brokken van je kind lijmt. Als je kind zelf de gevolgen van zijn druggebruik moet dragen, worden de negatieve gevolgen van het gebruik duidelijker en vergroot je zo de motivatie om te stoppen.
Echt helpen
Het is begrijpelijk dat je je kind wil helpen. Je bedoelt het goed en je doet wat je denkt dat goed is.
Maar de vraag is of je je kind op lange termijn wel echt helpt als je problemen in zijn of haar plaats oplost. Laat je kind zelf zijn verantwoordelijkheid opnemen. Neem zijn of haar problemen niet over. Waarom? Als je kind weet dat een ander opdraait voor de gevolgen van het druggebruik, is het gemakkelijker om te blijven gebruiken. Hij of zij zal dan minder geneigd zijn om iets aan het gebruik te doen. Helpen betekent dus ook kordaat en consequent zijn, en grenzen stellen waar nodig.
Zorg dat je kind helpen niet ten koste van jezelf gaat
Op momenten dat het moeilijk gaat, moet je soms "Tot hier en niet verder" durven zeggen. Dat betekent niet dat je niet bezorgd bent, of dat je je kind niet graag ziet. Integendeel. Weet dat je iemand soms maar kan helpen door wat afstand te nemen.
Door grenzen te stellen help je niet alleen je kind, maar zorg je ook voor jezelf. Grenzen stellen betekent ook dat je verwacht dat je kind zich houdt aan jullie afspraken. Laat je niet aan het lijntje houden door beloften die niet ingelost worden of door uitstelgedrag. Het moet van twee kanten komen. Als je kind je vertrouwen heeft geschonden, moet hij of zij dat opnieuw verdienen.
